Informacje

Zmarł ks. prałat Jerzy Nowaczyk

Data publikacji: piątek, 01-05-2026

---

W czwartek 30 kwietnia 2026 r. w godzinach wieczornych w zielonogórskim Domu Księży Emerytów, w wieku 99 lat i w 68. roku kapłaństwa, zakończył swoją ziemską pielgrzymkę śp. ks. prałat Jerzy Nowaczyk, emerytowany kapłan diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. Pogrzeb odbędzie się we wtorek 5 maja 2026 r. w parafii pw. Podwyższenia Krzyża …

W czwartek 30 kwietnia 2026 r. w godzinach wieczornych w zielonogórskim Domu Księży Emerytów, w wieku 99 lat i w 68. roku kapłaństwa, zakończył swoją ziemską pielgrzymkę śp. ks. prałat Jerzy Nowaczyk, emerytowany kapłan diecezji zielonogórsko-gorzowskiej.Pogrzeb odbędzie się we wtorek 5 maja 2026 r. w parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Zielonej Górze według następującego porządku:

• godz. 10.00 – czuwanie modlitewne;
• godz. 11.00 – msza św. pogrzebowa pod przewodnictwem Księdza Biskupa;
• bezpośrednio jej zakończeniu nastąpią dalsze obrzędy pogrzebowe i złożenie ciała do grobu przy kościele pw. Podw. Krzyża Świętego w Zielonej Górze.

Śp. ks. prałat Jerzy Nowaczyk urodził się 5 września 1926 r. w Koninie, w rodzinie Stanisława i Leokadii z d. Hoffman. W rodzinnej miejscowości ukończył 6 klas szkoły powszechnej. W grudniu 1939 r. wraz z rodzicami został wysiedlony do Małopolski. Do listopada 1944 r. mieszkał na terenie powiatu Dąbrowa Tarnowska, najpierw we wsi Żelazówka, a następnie w Szczucinie i w Mędrzechowie. W listopadzie 1944 r. przeprowadził się do wsi Słostowice niedaleko Piotrkowa Trybunalskiego. W marcu 1945 r. powrócił do Konina. Tam ukończył liceum ogólnokształcące i 13 lutego 1947 r. uzyskał świadectwo dojrzałości. Następnie podjął studia na Wydziale Elektrycznym Szkoły Inżynierskiej w Poznaniu. 1 lipca 1950 r. po zdaniu egzaminu dyplomowego uzyskał tytuł inżyniera elektryka. W roku 1949, jeszcze przed ukończeniem studiów, podjął pracę w Zarządzie Energetycznym Okręgu Zachodniego w Poznaniu. Pracował tam – najpierw jako technik, a później jako inżynier elektryk – do końca września 1953 r. Jesienią tego roku wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Gościkowie-Paradyżu. 20 grudnia 1958 r. w Gorzowie Wielkopolskim przyjął święcenia kapłańskie. Jako wikariusz pracował w Stargardzie Szczecińskim w parafii pw. Królowej Świata. 1 lipca 1963 r. został przeniesiony do zielonogórskiej parafii pw. Najświętszego Zbawiciela. W marcu 1966 r. mianowano go dodatkowo duszpasterzem młodzieży zielonogórskich szkół wyższych. W roku 1973 został diecezjalnym duszpasterzem akademickim. 3 maja 1974 r. otrzymał nominację na tymczasowego wikariusza zarządcę nowo utworzonej parafii pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Zielonej Górze (późniejszej parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego), gdzie podjął dzieło budowy nowego kościoła parafialnego i ośrodka duszpasterskiego. Ze względu na sprzeciw władz świeckich przez kilka lat nie mógł objąć formalnie stanowiska proboszcza. Nastąpiło to dopiero we wrześniu 1980 r. Po utworzeniu w 1988 r. Dekanatu Zielona Góra – Narodzenia Najświętszej Maryi Panny został jego pierwszym dziekanem. W latach 1994-1996 był asystentem diecezjalnym Akcji Katolickiej. Ponadto pełnił również funkcję kapelana NSZZ „Solidarność” (1997-1999) i kapelana zielonogórskiego Klubu Inteligencji Katolickiej. Był także członkiem Diecezjalnej Rady Duszpasterskiej, Diecezjalnej Komisji ds. Sztuki Kościelnej, Komisji ds. Szkół Katolickich oraz diecezjalnym referentem ds. zakonnych i diecezjalnym wizytatorem katechetycznym. 18 maja 1987 r. za swoją gorliwą pracę duszpasterską otrzymał tytuł kapelana Jego Świątobliwości, a 27 maja 2001 r. włączono go do grona kanoników honorowych Zielonogórskiej Kapituły Kolegiackiej pw. św. Jadwigi. 28 lipca 2002 r. został zwolniony z urzędu proboszcza parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Zielonej Górze oraz innych pełnionych funkcji i przeszedł w stan spoczynku. Na emeryturze zamieszkał w zielonogórskim Domu Księży Emerytów nadal pomagając duszpastersko w parafii, którą wcześniej kierował.