Parafie

Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Msze Św.

Msze Św. w niedziele:
godz. 7:30, godz. 9:00, godz. 10:30, godz. 12:00, godz. 15:00, godz. 18:00 (Gorzów Wielkopolski)

Msze Św. w dni robocze:
godz. 7:00, godz. 8:00, godz. 18:00 (Gorzów Wielkopolski)

Msze Św. w święta zniesione:
godz. 7:00, godz. 8:00, godz. 18:00 (Gorzów Wielkopolski)

Księża

• ks. Mariusz Kołodziej - Proboszcz
• ks. Sebastian Muńko - Wikariusz
• ks. Rafał Goluch - Wikariusz
• ks. Dariusz Siuda - Rezydent
• ks. Grzegorz Warszawski - Duszpasterz akademicki

Kościoły

• Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny - Gorzów Wielkopolski
• Najświętszej Trójcy - Gorzów Wielkopolski
• Kaplica [bez wezwania] - Gorzów Wielkopolski

Historia parafii

Obecny kościół katedralny zawsze był kościołem Mariackim, co oznacza poświecenie go Najświętszej Marii Pannie. Przejściowo występował pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny i Jedenastu Tysięcy Świętych Dziewic. Od roku 1945 nosi wezwanie Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Kościół Mariacki jest najstarszą budowlą w Gorzowie. Zbudowany został w drugiej połowie XIII wieku jako miejski kościół parafialny. Pierwotnie zaplanowany został jako romańska bazylika, ostatecznie otrzymał formę gotyckiej pseudobazyliki. Świątynia posiada trzy pięcioprzęsłowe nazwy przykryte gotyckimi, krzyżowymi sklepieniami. Od zachodu do głównego korpusu na całej jego szerokości przylega masywna wieża, swym kształtem nawiązująca do obszernych wież mieszkalno-rezydencjonalnych. Pierwotnie kościół nie posiadał wyodrębnionego prezbiterium. Dobudowano je w drugiej połowie XV wieku. Posiada trzy przęsła przykryte stropem gwiaździstym. Do korpusu kościoła dobudowano od strony północnej zakrystię, nad którą znajdowała się otwarta na nawę empora, służąca radzie miejskiej, donatorom, a po wybudowaniu prezbiterium, służyła chórowi szkoły parafialnej. Od strony południowej do korpusu kościoła dobudowano w średniowieczu kaplicę Mariacką i kaplicę św. Urbana. Po likwidacji przykościelnego cmentarza (około 1820r.) dobudowano od południa remizy strażackie, a od północy kramy piekarskie, prezbiterium odbudowane zostało jatkami rzeźnickimi. W tym samym czasie w wieży urządzono mieszkanie dla strażnika, który jednocześnie był dzwonnikiem. Wewnątrz kościoła od czasów reformacji znajdowało się siedemnaście ołtarzy. W roku 1537 mieszkańcy miasta przechodzą na luteranizm. Wnętrze kościoła Mariackiego stopniowo przekształcane jest według potrzeb wyznania ewangelickiego. Z średniowiecza wyposażenia zachowały się jedynie figury ze sceną pasyjną umieszczone na belce w łuku tęczowym między nawą główna a prezbiterium, głowa św. Jana Chrzciciela na misie oraz wózek procesyjny z figurą Chrystusa na oślicy /zaginiony/. W czasach reformacji powstaje manierystyczny ołtarz szafkowy (ołtarz główny) ze sceną ukrzyżowania w części centralnej oraz figurami dwunastu apostołów w ruchomych skrzydłach po bokach. Cześć figur pochodzi ze starszego, gotyckiego ołtarza, przechowywanego prawdopodobnie w gorzowskim kościele. W 1566 roku nawy boczne zabudowano emporami dla wiernych, z roku 1619 pochodziła ambona z portretami Marcina Lutra i Filipa Melanchtona oraz ławy kościelne. W czasie okupacji miasta przez Szwedów, w kościele Mariackim znalazły się kamienne epitafia dzieci epitafium szwedzkiego majora Sabbla. Pierwsza informacja o organach pojawiła się 1598 roku, zbudowano je w warsztacie organomistrza Bekmanna. Ważniejsze remonty kościoła Mariackiego przeprowadzono w latach: 1561, 1566, 1621, (wieża), 1708 (wieża), 1821-1822, 1902-1909, 1935-1936, 1953-1956. Kościół Mariacki zgodnie z tradycją pełni rolę martyrium. We wnętrzu grzebano zasłużonych duchownych i mieszczan gorzowskich: Teodora Benscha (zmarł 7 stycznia 1959 roku) i Sługi Bożego Wilhelma Pluty (zmarł 22 stycznia 1986 roku). Na ścianach świątyni umieszczone zostały tablice upamiętniające męczeństwo Narodu Polskiego.

Zdjęcia